Powiat Radziejowski

Data

28.04.2017

Imieniny

Walerii, Witalisa, Ludwika

Wyszukiwarka

Opcje wyszukiwania     

Odnośniki

Banery

Elektroniczna Skrzynka Podawcza
Zobacz mapę powiatu
Związek Powiatów Polskich
Aplikacja Poznajcie Kujawy
Lokalna Grupa Działania
RUTW
SRPR
ŚDS
ZAZ

Treść

» Kunszt rzeźbiarski - Zbigniew Kiszka

        Na Kujawy przybył z  Pałuk ponad 30 lat temu.  Osiedlił się  w powiecie  radziejowskim  w gminie Dobre w miejscowości Bronisław. Zbigniew Kiszka, bo o nim mowa, w  powiecie radziejowskim od lat  pokazuje swój kunszt rzeźbiarski. Zajmuje się rzeźbą i płaskorzeźbą z zamiłowania. Rzeźbiarz cały  czas podejmuje różne  wyzwania  i  tematy. Wyzwaniem jest  zawsze materiał, w tym wypadku różnego rodzaju gatunki  drewna, które  narzucają  fakturę  rzeźby. Posiada Pracownię Rzeźby Ludowej. Jest  rzeźbiarzem od zawsze. Pracuje w  drewnie wyczarowując postaci, zwierzęta. Na Kujawy przybył z Pałuk ponad 30 lat temu. Jego motto, sposób na życie charakteryzuje taka wypowiedź.

“ Dłuto uporczywie zanurzam w materię i rzeźbię – to moja pasja – moje życie”.

         Córka, Ewa jest zafascynowana sztuką ludową. Obserwowała ojca podczas pracy i po czasie podjęła próby rzeźby. Było to około 15 lat temu. Ewa Kiszka córka odziedziczyła w genach zamiłowanie do rzeźby.

autor: Karol Szmagalski

» Jadwiga Reska odniosła kolejny sukces

         Koronkarstwo  jest  jedną z najżywotniejszych dyscyplin twórczości ludowej, znane w Polsce od XV wieku. W dniu 14 maja 2011 r. w  Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu podsumowano „Kujawskie dziedzictwo” – konkurs współczesnej  sztuki ludowej i nieprofesjonalnej, jednocześnie odbył się wernisaż wystawy, na którym zaprezentowano nagrodzone wyroby.Tu uhonorowani zostali zasłużeni artyści.Wśród wyróżnionych znalazła sięJadwiga Reska znana koronczarka z Radziejowa, reprezentująca to miasto i powiat. Na konkursie przedstawiła 16 prac, z których większość została przyjęte do oceny za swój wysoki kunszt warsztatowy, wspaniałe wzory i wierność tradycji koronkarskiej.

      Celem konkursu była promocja bogatej sztuki kujawskiej, sztuki ludowej wśród społeczności Kujaw i turystów odwiedzających region oraz motywowanie do aktywności twórczej artystów nieprofesjonalnych czerpiących z tradycyjnych kujawskich  wzorów. Wśród  laureatów  od  wielu lat znajdują się twórcy z Radziejowa i okolic.  W  tegorocznej edycji konkursu uczestniczyło 36 osób z całego regionu. Przedstawiono prace w dziedzinach takich jak: haft, rzeźba, malarstwo, zdobienie ceramiki, plastyka obrzędowa i zdobienie wnętrz.

       Laureatką i zdobywczynią jednej z nagród za swoje wyroby została nasza znana koronczarka pani Jadwiga Reska. Otrzymała z rąk dyrektor muzeum dyplom za zajęcie II miejsca w kategorii haft i koronka. Sekretarz Starostwa Powiatowego Wojciech Kotarski przekazał jej ufundowaną przez Starostwo Powiatowe w Radziejowie nagrodę, którym był aparat fotograficzny cyfrowy wraz z serdecznymi życzeniami i podziękowaniami za sławienie nasze „małej ojczyzny” Radziejowa. Starostwo Powiatowe  w Radziejowie od lat wspiera i promuje takich ludzi jak Jadwiga Reska.

 

autor: Karol Szmagalski

» Ukryty talent Dariusza Skiczaka z Osięcin

W Gminie Osięciny możemy poszczycić się wieloma rzemieślnikami, którzy znani są ze swojego zamiłowania do rękodzieła. Haft w Gminie Osięciny zawsze był obecny w naszych domach. Zajmowały i zajmują się nim głównie członkinie z zespołów folklorystycznych. Można by pokusić się do stwierdzenia, że hafciarstwo to raczej zajęcie dla kobiet. Jednak nie do końca.

Przyglądając się pracom Dariusza Skiczaka – mieszkańca Osięcin, można wywnioskować, że wiele dni, miesięcy, nawet lat należało poświęcić na wykonanie takich dzieł. Drobiazgowo wykonane szczegóły, detale, różnorodność kolorów i tematy prac ukazują profesjonalizm autora. Niektóre działa oprawione zostały w kute ramy ze stali, gdyż Dariusz Skiczak jest też kowalem. Zatem połączenie dwóch pasji – haftu i kowalstwa - daje podwójną satysfakcję autorowi.

Dariusz Skiczak urodził się 1965 roku w Osięcinach. Z wykształcenia tokarz, a od 1986 roku związany z zakładem kowalskim Państwa Jędrzejewskich. Syn nieżyjącego Ireneusza, który za życia był wieloletnim członkiem zespołu folklorystycznego „Kujawioki” oraz Mirosławy mającej sukcesy koronkarskie w Muzeum Etnograficznym we Włocławku. Mąż Anety i ojciec dwóch synów – Krzysztofa i Tomasza.
Przygoda z haftem rozpoczęła się w wojsku w 1985 roku i trwa do dnia dzisiejszego. Pierwszą pracą była husta rezerwisty. Następnie różnego rodzaju naszywki na kurtki dla znajomych. Aż nadszedł czas na coś ambitniejszego i poważniejszego.
Prace nawiązują do zainteresowań muzycznych i literackich autora i jego kolegów – Jarosława Rogiewicza oraz Romualda Słomczewskiego – którzy w dużej mierze przyczynili się do powstania tych prac.

Co jakiś czas w naszej gminie - na szczęście - odnajdują się jeszcze talenty, które dziś należy wspierać i promować. Stają się one wizytówką gminy, ale i skarbem dla przyszłych pokoleń.

Wystawa Dariusza Skiczaka zorganizowana jest przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Osięcinach i można ją obejrzeć w sali obrad Urzędu Gminy. Zapraszamy do poznania tej niecodziennej twórczości.

autor: RomualD Trzeciak
autor: RomualD Trzeciak

» Leokadia Machtyl – „kobieta, która ocaliła Kujawski haft”

„Tyle jesteśmy warci – ile po nas pozostanie” - to słowa nestora Towarzystwa Miłośników Kujaw z Radziejowa pana Józefa Ryszarda Pernaka. Idąc tą puentą postanowiłem tym razem przypomnieć Leokadię Machtyl.

         Leokadia Machtyl (1916-2008) to radziejowianka, która należy  do  najbardziej zasłużonych hafciarek. W uznaniu zasług dla  Radziejowa otrzymała Uchwałą  nr Nr VI/43/99 z 28 maja 1999r.– „Medal zasługi dla Radziejowa”. Pochodzi z rodziny o dużych  tradycjach  związanych z hafciarstwem.  „Była  to kobieta, która ocaliła kujawski haft”.  Sztukę  haftowania przejęła w genach od rodziny zajmującej się tym zagadnieniem już od 1850 roku. Wszechstronne przygotowanie otrzymała od swojej matki Joanny Chmielewskiej z d. Zygler. 

         Zaczęła haftować w wieku 9 lat pod okiem swojej mamy. Na początku były to: mereszki, ledo, oraz pomoc starszym biegłym w hafcie siostrom w  lżejszym haftowaniu,  kolejno  ucząc się  i  poznając  tajniki tej sztuki. Haft dawał  utrzymanie rodzinie. Jak  wspominała  chodziła  pieszo  na  jarmarki do Kruszwicy, Inowrocławia, aby  uczestniczyć  w  sprzedaży przez matkę i siostry: czepców,  fartuszków,  kołnierzyków, kryz.  Później  haftowanie dla niej i rodziny stało się wielka pasją. W 1950 roku z  jej pracy twórczej następuje przełom. Została  zweryfikowana, jako twórczyni ludowa przez Ministerstwo Kultury i Sztuki. Od tego czasu bierze aktywny udział w konkursach i wystawach: Inowrocław, Włocławek, Toruń. Uczestniczy w wielu kiermaszach: Ciechocinek, Konin, Włocławek, Inowrocław, Kruszwica, Bydgoszcz , Radziejów. Współpracuje z Muzeum we Włocławku, Toruniu; z Cepelią w Bydgoszczy i Sopocie. Jest także podobnie jak siostry aktywna w działalności kulturalnej Radziejowa przez udział w przedstawieniach teatralnych. Brała czynny udział w  propagowaniu  haftu wśród młodzieży i nie tylko. W miejscu jej zamieszkania gościły  wycieczki z różnych stron kraju, podziwiając jej kunszt sztuki ludowej. Warto przypomnieć,  że wykonywała fartuszki na tiulu, czepce, bieżniki, serwetki. Uczestnicząc w licznych konkursach odnosi  spektakularne sukcesy a jej wiele wyrobów znalazło się poza granicami kraju: Niemcy, Francja, USA, Czechosłowacja. Warto przypomnieć niektóre: w tatach 1981, 1983 i 85 w konkursie kujawskiej sztuki ludowej w Inowrocławiu zajmuje I miejsce; w 1984 w konkursach organizowanych przez Muzeum we Włocławku zdobywa dwukrotnie I nagrodę.

         Do ostatnich swych dni pełna inwencji  twórczej, ale zawsze przestrzegając  zasad, aby zmieścić się  sztywnych ramach, jakie narzuciła tradycja. Haftowała  zarówno na płótnie jak i na batyście, inlecie jak i tiulu. Prace często zdobiła  aplikacjami tiulowymi, które wzbogacały kompozycje , podkreślając charakter r danego motywu.  Znana była z haftu przewlekanego na tiulowych fartuszkach, czepcach i serwetkach tworząc ciekawe geometryczne wzory: romby, linie łamane , zygzaki itp.

         Mimo, że pani Leokadia Machtyl odeszła od nas na zawsze  pozostały po niej prace, pamięć oraz wielu następców, których siła, talent, cierpliwość wymagana przy uprawianiu tej sztuki nie pozwolą aby zanikła.

 

 

autor: /foto:Karol Szmagalski

» Mistrz wychował mistrza. Kowalstwo artystyczne w powiecie Radziejów.

           Kilka lat temu Zbigniew Jędrzejewski wykonał do mojej posesji bramę wjazdową, furtkę i elementy ogrodzenia. Ustalając szczegóły zlecenia w jego pracowni, miałem okazję oglądać wiele jego dokonań w zakresie kowalstwa.

          Elementy grodzeniowe wykonane przez Zbigniewa Jędrzejewskiego z Osięcin przy mojej to cięzka praca. Ale to, co robi Zbigniew Jędrzejewski jest wspaniałe. Dlatego wspólnie z Mirkiem Kowalskim postanowiliśmy napisać kilka zdań na ten temat.

        Zbigniew Jędrzejewski pochodzi z Osięcin. Jest kontynuatorem rodzinnych tradycji. To jego ojciec, Teodor Jędrzejewski, znany twórca ludowy, zapoczątkował  popularną nie tylko w regionie kuźnię. Zbigniew Jędrzejewski zawód kowala wybrał  z  zamiłowania pomimo, że praca jest trudna, ciężka i brudna. Od najmłodszych lat przyglądał się pracy ojca. Gdy tylko już  zdołał udźwignąć  młot kowalski, w  każdej wolnej chwili pomagał ojcu  w kuźni. Przejął kuźnię, znaną już nie tylko w Osięcinach, nie tylko w kraju, ale także poza jego granicami.

         W ciągu 20 lat swojej pracy uznany został za jednego z najlepszych kowali w Polsce. Potrafi umiejętnie łączyć tradycyjne motywy  kujawskie z  własnymi  pomysłami. Wykonuje zarówno drobne przedmioty np. klamki,  kołatki, kłódki czy świeczniki, jak również duże formy tj. kraty okienne, bramy, balustrady balkonowe i schodowe. Swoje prace ozdabia wolutami, esownicami, skręconymi spiralnie koszyczkami, różami oraz charakterystycznymi dla niego ptaszkami.

         Elementy grodzeniowe wykonane przez Zbigniewa Jędrzejewskiego z Osięcin przy mojej posesji Jędrzejewski posiada tytuł  Honorowego Mistrza Rzemiosła  Artystycznego otrzymany  w  Warszawie w 1979 r. oraz odznakę za opiekę nad  zabytkami, nadaną   przez  ministra  kultury  i sztuki w 1986 r. Ponadto bierze udział  w  wielu wystawach i konkursach, zdobywając pierwsze nagrody. Wiele prac twórcy znajduje się w zbiorach muzealnych we Włocławku, Radomiu i Inowrocławiu oraz  zdobi  budynki  Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku. Zbigniew Jędrzejewski obiecał ojcu, że "palenisko w tej kuźni nie wygaśnie" i nie wygasa, ponieważ miejsce po panu Zbigniewie kiedyś zajmie jego syn Andrzej, kontynuator rodzinnej tradycji. I tak też się stało.

         Długoletnie doświadczenie, stosowanie tradycyjnej technologii kowalskiej oraz wysoka jakość pozwoliła panu Zbigniewowi ugruntować  bardzo wysoką pozycję na rynku  krajowym  jak i zagranicznym. Jego wyroby znajdują się w wielu krajach świata m.in. Niemczech, Danii, Szwecji, Czechach, Francji a nawet w USA. Więcej informacji możesz znaleźć na : www.kowalstwo.info. Ważnym osiągnięciem jest dla pana Zbigniewa wyszkolenie wielu uczniów. Jednym z nich był znany kowal Andrzej Schmidt.

         Kilka lat temu Zbigniew Jędrzejewski wykonał do mojej posesji bramę wjazdową, furtkę i elementy ogrodzenia. Ustalając szczegóły zlecenia w jego pracowni, miałem okazję oglądać wiele jego dokonań w zakresie kowalstwa., szef firmy, a pracy przygląda się Miłosz, syn Tomasza najmłodszy z rodziny Schmidtów, który każdą wo / Fot. Mirek KowalskiTak o nim w miejscowej prasie pisze Mirek Kowalski - "Pośród licznej rzeszy artystów ludowych - wyróżnionych przez Piotra Całbeckiego, marszałka województwa kujawsko-pomorskiego coroczną nagrodą ponownie w tym gronie znalazł się duet rodzinny kowali z Piotrkowa Kujawskiego Andrzej i Tomasz Schmidt. Kujawski artysta kowal arkana sztuki kowalstwa artystycznego zgłębiał u osięcińskiego wirtuoza kowalstwa Zbigniewa Jędrzejewskiego."

         Pan Andrzej kowalstwem zajmuje się blisko trzydzieści lat, a od 1987 roku prowadzi zakład kowalski w swoim rodzinnym Piotrkowie Kujawskim. Wykonuje różnego rodzaju latarnie, lampy ogrodowe, żyrandole, przybory kominkowe, kraty i ogrodzenia dla  kościołów w Kłobi, Konecku, Piotrkowie Kujawskim, Sompolnie, Radziejowie i Kozach, oraz wykonał wiele zleceń, wg odrębnych projektów, mających przede wszystkim charakter ozdobny.

          Natomiast  drugi laureat  nagrody marszałka, Tomasz  Schmidt, jest  bratankiem pana Andrzeja i również mieszkańcem  Piotrkowa  Kujawskiego  i  zarazem  uczniem stryja,  a kowalstwo artystyczne uprawia od 15. lat.

         Piotrkowscy kowale już od 2002 roku są nagradzani dorocznymi nagrodami przez panujących marszałków województwa. Ponadto mają  w swoim dorobku  nagrody   inowrocławskiego   Muzeum im. Jana Kasprowicza, z  festiwalu kowali w Gniewie, z europejskiego zlotu kowali w Holsztynie (Czechy), aktywnie uczestniczą od wielu lat w Jarmarkach sztuki m.in. św. Dominika w Gdańsku.

         Ponadto pan  Andrzej prowadzi słynną  galerię swoich wyrobów  w Toruniu  przy ul. Kopernika, aktywnie uczestniczy w życiu społecznym swojego rodzinnego miasta, gdzie trzecią kadencję zasiada w radzie miejskiej. Jest członkiem Stowarzyszenia na rzecz rozwoju Miasta i Gminy Piotrków Kujawski, a w Toruniu działa na rzecz Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego mniejszości niemieckiej w Radziejowie jest wicestarszym Cechu Rzemiosł.

         Myślę, że warto o takich ludziach kilka słów napisać. A także i o tradycji przekazywania tego zawodu z ojca na syna, jak to ma miejsce w rodzinie Jędrzejewskich. Tą tradycję przejął również ich uczeń - Andrzej Schmidt.

 

 

autor: Karol Szmagalski
autor: źródło:http://kowalstwoosieciny.republika.pl/index.html

Gminy powiatu

Gmina Bytoń
Gmina Dobre
Gmina Osięciny
Gmina Radziejów
Gmina Topólka
Gmina Piotrków Kujawski
Miasto Radziejów
Województwo Kujawsko-Pomorskie

Stopka